Pastel Zamanı! Hanımlar pastel moduna geçer de beyler durur mu? Bağırmayan, sakin, birbirini tamamlayan renkler tercihim. Her ne kadar turuncu ve mavi karşıt renkler olarak anılsa da ben karşıt renklerin uyumunu yakalamayı sevenlerdenim.

Kaptan Hazır! Tayfası nerede? Bıkmadım, usanmadım denizci temasından. Nerede bir beyaz pantolon görsem, nerede mavi çizgili bir tişört yakalasam yapışıveriyorum; kombinleri her zamanki mavi-beyazı ufak dokunuşlarla renklendirerek tamamlıyorum. Bu defa şanslıydım, kendinden renkli cebi olan bu tişört işimi kolaylaştırdı da ben güvertede rahat rahat takıldım.

Rengarengarengarenk! Az önceki pastel zamanının başka bir çeşidi, yine karşıt renklerin birleşimi. Rengarenk deme sebebim ise Türk erkeğinin stiline pek yakıştıramadığı kırmızı bir pantolon içermesi. Korkmayın beyler, kendinize yakıştırın, gerisini beğeni dolu gözler tarafından takdir edilmeye bırakın.

Uzun Lafın Kısası! Benim gibi kısacık bir şortu uzun kollu gömleklerle tamamlamayı sevenler için. Paçası kıvrılmış şort nasıl vazgeçilmezse uzun kollu ve yakası ilikli gömlek de başka bir vazgeçilmez. Haaa bir de sezonun renklerinden su yeşili ve onu tamamlayan pembe varsa bu denklemde, tadından yenmez.

Rahat Ol! Evet, rahat ol. Renk uyumun olsun, belki o kadar da parlak renkler sokma tercihlerin arasına, dilediğin gibi biraz koyu, biraz daha oturaklı renklerle tamamla kendini, en önemlisi rahat ol.

Yüzmeye Hazır Mısın? Rahatlığı abartıp sokaklarda böyle gezmenizi istemem ancak plajda da beyaz atlet giyecek değiliz ya? Biraz deniz havası, biraz plaj zıpırlığı iyi gelir, ne dersiniz?

Gördünüz işte, çok farklı erkekler yaratmak mümkün bu seçtiklerimle. Ben bir tişörtü diğer kombine çeker, bir pantolonu şortla değiştirir, oynaaar dururum. Siz de bu ürünlere ve çok daha fazlasına hızlıca ve hesaplıca ulaşmak isterseniz outletim.com ‘a bakabilirsiniz. Sepeti doldururken benim gibi pek çok kombin yapıp saatler geçireceğinize eminim.

Styling: KorayCaner // Photos: Eymen Topçuoğlu // Model: Anıl Altan // Outfits: Outletim

* Last summer, I shared a photshoot styled by me named Some Boys Never Fade Away for outletim.com Lately they have asked if I am interested in repeating it and I think you can guess the answer: HELL YEAH! (I have a strong alter-ego who constantly desires creating looks for brands, yay!) So, here I share the types of men which I want to see on streets this season. Hope you like them! Love.

Bir varmııııış bir yokmuuuuş.. LUSH’ın Anneler Günü’ne özel tam yemelik -ama asla yememeniz gereken- yeni güzellik ve bakım ürünleri satıştaymış. Siren Ertan’ın Istanbul adını verdiği -ve koklayanların pek mutlu hissettikleri iddia edilen- koku Beymen mağazalarında görücüye çıkmış. (imaj fotoğrafı Koray Birand’ın elinden çıkmaymış) Neon renklerine bayıldığım Cambridge Satchel çantaların türlü türlü rengi -ben burada sarı olanı seçtim-Harvey Nichols mağazalarında sahiplerini bekliyormuş. BGN’in yumuşacık deriden yapılan mint ayakkabıları, en az diğer renkleri kadar tatlıymış. Swarovski’nin pastel renklerle bezeli küpeleri ‘valide sultanlar’ için en güzel hediye alternatiflerinden biriymiş. Hermes Kelly çantadan ilham alan Kellydoscope geçtiğimiz hafta kısa bir süreliğine İstinye Park’a uğramış. Ben yoğunluktan dolayı bu macerayı kaçırmış olsam da Kellydoscope yerine gıcır gıcır bir Kelly çanta fikri bambaşkaymış. (Biliyorum, fiyatı da bambaşka mwhaha) Takika Diamond’ın anneler günü hediye alternatiflerinden Damla Yüzük sanki abartısız bir zerafeti tamamlamak için tasarlanmış. PRADA’nın La Voyageur 2012 koleksiyonundan şu dolgu topuklular, renkleri ve desenleriyle bu yaz çok konuşulacakmış. Gökten üç elma düşmüş, birisi güzel annelerimiz için, birisi onlara hediye alma telaşında koşuşturan siz son dakikacılar için.. Üçüncüsü mü? O da benim olsun bari..

* Mother’s Day has arrived and I wanted to share the ‘Mother of Wishlists’ with you! With descending order from top: LUSH Mother’s Day special products, Siren Ertan – Istanbul fragrance, Cambridge Stachel yellow bag, BGN mint leather shoes, Swarovski earrings, Hermes Kelly bag (photo: Kellydoscope visiting Istanbul) , Takika Diamond ring, PRADA La Voyageurs 2012 shoes. Happy Mother’s Day to all! 

Birkaç gün önce, bir salonu dolduran yaklaşık 400 kişiye moda ve dijital dünya üzerine bir şeyler söylemek üzere girdim bir kapıdan. Daha önce çok büyük kalabalıklara, bazen 1000lerce kişiye hitap etmişliğim olsa da moda üzerine eğitim alan, sektörün içerisinde pek çok farklı kademede yer alabilecek şekilde yoğrularak hayallerine ulaşmaya çalışan bir kalabalık, bugüne kadarki deneyimlerimden biraz daha farklı bir konuşmanın içerisinde bulunmamı sağladı.

Kariyer Eğitim Kurumları’nın düzenlediği Kariyer Fashion Meeting 2012 bünyesinde çok değerli Faruk Saraç’tan hemen önce yaklaşık 2 saat süren konuşmam, aslında bir uzun sohbet havasında geçti. Her konuşmada dinleyicilerin sıkılıp sıkılmayacağı, neler düşüneceği, düzgün bir örnek yaratıp yaratamayacağım soruları kafamı kurcalarken bu defa anlattıklarım güzel dönüşlerle yankılandı, bol bol gülüp eğlendim, sonrasında da çok çok güzel mesajlar ve yorumlarla şımardım.

Bu iki saatlik sohbet boyunca dijital dünyadan, modanın bu dünyada nerelerde gezindiğinden, moda dünyasının dijitaldeki başarılı örneklerinden bahsettim. Beni dinleyen pek çok tasarımcı ve stilist adayının dijital dünya sayesinde nasıl kapılar açabileceğini içimizden örneklerle paylaştım. Ben tam ‘dijitaldeki fırsatları yakalamak’ konusunda gezinirken Kariyer Eğitim Kurumları öğrencilerinden Nihan Bay mikrofonu kaparak  ’Blogunuzda benim çizimlerimi paylaşmanızı istesem?’ diyerek dijitalin ilk fırsatını çok eğlenceli bir şekilde yakaladı. Ben de kendisine verdiğim sözü tutarak çizimlerinden bir kaç tanesini burada paylaşıyorum. Yıllardır çizim yapan, bununla ilgili farklı ve özel eğitimler alarak kendisini geliştirmeye çalışan heyecanlı ve hevesli bir isimle tanıştırmış olurum belki sizi, fena mı?

Ben 2 saat süren bu konuşmada ve sonrasında paylaşımlarıma ilgi gösteren herkese bir kere de buradan teşekkür etmek istedim. Bu güzel etkinlikte beni en çok sevindiren şeylerden birisi, pek çok dinleyicinin konuşma sonunda blog açma fikrine ve dijitalde bir şeyler yapma heyecanına sahip olmasını görmekti. Bunun için de şimdiden bol şans dilerim. Umarım bir nebze de olsa katkım olmuştur.

* I was invited for a talk in Kariyer Fashion Meeting 2012 with famous Turkish designer Faruk Sarac. My talk was based on the digital adventures in fashion world and also fashion adventures in digital world – as my blog title says! The talk was real fun and exciting for me since I was addressing a crowd of nearly 400 people who are getting well-constructed education on fashion to become successful designers, stylists and tailors. During this 2-hours-talk, I provided some examples from blogger-designers who achieved more using digital world for the promotion of their designs. While I was talking about ‘not-missing-any-opportunities’ one of the listeners took the mic and asked me if I could publish her works on my blog. This was just what I were talking about at that moment, so I agreed to share! Here at the photos, you can see some of Nihan Bay’s works in addition to photos taken during the talk. I would like to thank everyone who attended once again.  

*Finally, sun is out! It’s officially spring time in Istanbul and guys, you should take your colorful pieces to the sunshine! (If you don’t have any, you better hurry!) We see Emilio Flores in colors, textures, prints using pieces from the likes of Burberry, Prada and Givenchy. Photos shot by Sergio Jasanda gave me the urge to share these with you before a long Sunday brunch! Enjoy the colors and fan plants! 

”This used to be a funhouse, but now it’s full of evil clowns..”  Bu aralar hayatımın arkaplanında dönüp duruyor sanki bu cümle, bu realite. Kimseye ‘Yahu sen neden böyle oldun be kardeşim? Neydi seni bozan? Böyle miydin yoksa imalattan?’ diye soramadığım için olsa gerek, başkaları için de üzülüp duruyorum. Güvenmediği insanın yanında ‘kendisi’ olamıyor insan ve ben galiba kendim olamadığım zamanlarda hiç eğlenemiyorum. Tam da bu yüzden, güvenimi sarsan insanlar yüzünden, artık daha az eğleniyor gibi hissediyorum. (Şimdi kimse çıkıp da ‘Gezip duruyorsun, bir sürü şeyle meşgulsün, seninki de rahat batması düpedüz!’ demesin; ben genel hayat kalitemizdeki ‘sahtekarlık endeksi’ nin yükselişinden bahsediyorum.)

Sahte gülücükler, öylesine sevgi sözcükleri, etiketini kendi önüne geçiren ilişkiler ve bizzat etiketler. Bir de olmamış insanın olmuş bitmiş hareketleri tabi. Görüyorsun sen de değil mi? Bazen insanları gerçekliğinin çok ötesinde suni baloncuklar içerisinde yakalıyorum ve o balonları pıt pıt patlatarak kendine getirmek istiyorum. Tabi ki asla ve asla kimseyi kimsenin önünde rencide edebilecek birisi olmadığım için, sadece sessizce gülümsüyor ve içime atıyorum. Hani dedim ya, ‘Böyle miydin imalattan?’ diye soramıyorum, kendi küpüme zarar dolanıyorum.

Moda dünyasına bakıyorum, pek çok insan işini yapmıyor. Yaratıcılığını konuşturup kenara çekilmesi gerekenler işleri yeterince iyi olmadığından olsa gerek sürekli bir sataşma, saldırı, beğenmeme halinde. Yaratıcılığı alıp da kendi gözünden değerlendirmek için burada olanlar nerede? Onlar da ‘Kime yanaşsam?’ oyunu içerisinde o köşeden bu köşeye. Birlikte eğlenmek, birlikte çalışmak, birlikte bir şeyler yaratmak gibi fikirler malesef yakın çevrem dışında pek hüküm sürmüyor. ‘Biz bize yeteriz.’ mantığı uzak çevremizin ne kadar da tehlikeli bir hal aldığı gerçeğini bastırmıyor.

Bunca zamanı hızlı ve dolu dolu yaşamış biri olarak diyebilirim ki artık eğlencenin vakti geçiyor gibi. Ben eğlencemi geri kazanmak için palyaçoların kralı olmayı göze aldım; işin şeytani boyutuna kaçmak benden uzak olsun.

* This used to be a funhouse, but now it’s full of evil clowns.. So true for fashion industry, unfortunately.. Lately, I’ve been feeling a little bit distant to this fashion-related-crowd and I think the reason for this feeling is the fact that evil clowns are taking over the fashion-scene! Never-ending lies, gossip marathons, unpleasant monologues and so on.. Where is fun? Where is love? Where is passion? Gone.. Here I come with a solution: being my very own king of clowns!  Hope this helps to stop evil clowns! 

E hadi madem, çok dergi var sırada bekleyen, başlayalım. Benim için bu ay KARE AS olan 4 kapakla, gözümüzü gönlümüzü aça aça girelim konuya, değil mi? Vogue Nederland, portakalların ikinci Vogue sayısı, kapağında muhteşem bir Lara Stone portresiyle karşılıyor bizi. Yalınlığı yanlış yorumlayan dergilere ders olacak bir kapak adeta. Hemen yanında ELLE Mexico, nedenini bilmediğim bir şekilde vurucu. (Olan ve olmayan renklerden ya da kapak kızımızın pozundan dolayı vuruldum, tam kestiremiyorum. Vogue Paris, daha önceki seksi Laetitia Casta kapağının tam aksi yönde, şık, sade ve sofistike bir Casta ile tam yazlık, tam Mayıs’lık bir kapakla ikinci bir ‘Yalınlık böyle olur!’ dersi. Sol alttaki ELLE Brasil’e ait Coco Rocha kapağı beni mest etse de sahibini kızdırmış gibi. Rocha, kapakta gereğinden fazla fotoşop uygulanarak kendisini olduğundan daha çıplak gösterdiği gerekçesiyle ELLE ekibine kızgın. Ne yalan söyleyeyim, ben sonuçtan memnunum.

Kare As’a giremese de en üstlerde yer alan diğer kapaklarla devam edecek olursak.. Bu yazın en sık tekrarlanan görüntüsünü farklı verebilmeyi başardığı için çizgisiyle her zaman bir tık yukarıda kalmayı başaran Harper’s Bazaar Singapore;  kapaklardaki ünlülerden sıkılsak da Charlize Theron’u bir tanrıça gibi bizlere sunan (hem de bir koltuk üzerinde) Vogue UK.

Gelelim benim en sevdiğim bölüm olan ‘abone kapakları’ bölümüne. Bu ay ELLE UK’in abone kapağı için cinayet işleyebilecek kadar büyük bir aşkla tutuldum Emily Blunt kapağına. Neredeyse boş bir kapağın böyle dolu olması, uzun zamandır bir dergi kapağı için yaşamadığım heyecanı yaşattı bana. Türkiye’de de bu abone kapağı işine girişen Harper’s Bazaar Türkiye üç aydır yüzümüzü güldürüyor. Bu ay hem abone kapağı hem raflarda göreceğiniz kapakla Türkiye’deki moda dergileri içerisinde bir adım önde olduklarını düşünüyorum.

Gelelim beni iki kere düşünmeye sevk eden kapaklara.. Harper’s Bazaar UK kapağında Kraliçe Victoria, yani Victoria Beckham var. Fazlasıyla romantik bu kapak, beni her an sıkabilecekmiş gibi ince bir çizgide sanki. Arizona Muse ile ‘renklenen’ Vogue Portugal kapağı ise fazla mı oyuncaklı nedir? Güzel işlere imza atan Harper’s Bazaar Espana’nın kapağı hem nefes kesici hem de o saç renginden olsa gerek bir tutam itici benim için. Vogue Rusya ise görmekten sıkıldığımız bir elbisenin biraz daha ferah yorumuyla ortalarda geziniyor.

Arizona Muse ile kapak kapak gezmeye devam ederken uğradığımız Vogue China beni hiç mi hiç açmadı. Sıkıcı. ELLE Türkiye’nn kapağında ise Portofino’da gerçekleşen muhteşem bir çekimle karşımıza çıkan Nil var. Gördüğüm kadarıyla içerideki çekim görselleri çok güzel, kapak da renkli ve çekici ancak Nil’in ‘O beni prenses peri sanıyor’ modeli tacı beni biraz bozdu. ELLE Canada, bizim güzel Robin’imiz Cobie Smulders ile renklenmiş ama Robin bile bu kapağı kurtarmaya yetmemiş. Vogue Hellas, yani bizim komşunun Yunan Vogue’u da bu ay hem ‘Beni beğeniyorsun!’ diye bağırıyor hem de ‘Bende bir yamukluk var bul!’ diyor.

Yavaş yavaş zurnanın zırt dediği yere geliyoruz.. Az önce sıkıldığımı söylediğim elbise ELLE China’nın kapağında, bu defa fena halde sıkıcı bir yorumla karşımızda. Prenses Rihanna ise ELLE US kapağında, benim en sevmediğim şu arkaplanı ortadan kaldıran düzenlemeyle sarı sarı parlıyor. Dipleri gelmiş çakma sarışın Rihanna pozu hiç ama hiç moda değil, benden söylemesi. Harper’s Bazaar Russia’nın Irina Shayk ve Vogue Espana’nın Lily Donaldson kapakları da bu ay benim gözümün önünden hemen kaçırılması gerekenler arasında.

Gelelim benim en kötülerime. Vogue Türkiye, kuzum, derdin ne? Bir ay kapağınla bizi ‘Muhteşem!’ diye çığlık attırırken diğer ay o kaşıkla verdiğini kepçeyle alıyorsun. Bu kapağa baktıkça gözlerim kanıyor, üzgünüm.. Vogue Latin America’da da durum farklı değil. Crystal Renn’i sevip sevmeme arasındayken o ‘fazla otantik’ sarı fon beni ağlattı dün gece. Vogue Korea belki çekim olarak fevkalade bir şey olabilir ama derginin kapağında şu paçalarını dizine kadar sıyırmış temizlikçi kadın imajı – hem de böyle bir ışıkla – beni hiç açmadı. Son olarak en büyük lafları senin için hazırladım Harper’s Bazaar US. Bak, diğer dergilerle birlikte hazırladığım kadraja bile sığmayan yeni ölçülerin var. Evet, cidden! Harper’s Bazaar US artık standart dışı ölçülerde, biraz daha kareye yaklaşan – yani boydan kısa enden geniş – bir şekilde basılıyor. Tahmin edersiniz ki bu beni hiç ama hiç mutlu etmiyor. Bırak diğerleriyle kolaj yaparken çıkarttığı sorunları (bunu pek umursayacaklarını sanmam zaten) bir okur olarak elime aldığımda dergi o kadar garip duruyor ki, soğuyor, uzaklaşıyorum. Kapakta da beyaz fon üzerine rengi kaçmış bir Penelope Cruz pek iyi iş yapmıyor, açık olmak gerek. (Pardon da Penelope yani!)

Epey uzun oldu ama bu kadar malzeme daha da kısa yazılamazdı. Sizler hangilerini beğendiniz? Hangi dergileri rafta bu kapaklarla görünce eliniz cüzdanınıza gider? Biraz da siz anlatın bakalım..

* After a long pause, I’m back with a lot to talk! While still recovering from my past fever-attack, I wanted to share some covers from May issues of worldwide known fashion magazines. I tried to narrow magazine covers among 60-something to 24 magazines with 26 covers. These are just Vogue, ELLE and Harper’s Bazaar covers from various countries for you to enjoy and also to discuss. Photos come in order of my appreciation level – means upper photos are my faves and the lower photos are in my worst list. The in-betweeners are like real in-betweeners with not special love or hate. Hope you love this collection. Any comments about these covers?

Yağmurlu bir İstanbul sabahında şehri bırakıp kaçmak, hiç bitmeyen koşuşturmadan bir kaç  saat çalmak, belki de yenilenmek üzere yola koyuldum. Beni tanıyanlar az çok bilir, şu ‘bir kitap okudum hayatım değişti’ tadındaki deneyimlerle pek aram yoktur. Ancak ne olduysa Richmond Nua Wellness Spa’dan gelen Quantum Emotional & Physical Release (QEPR) konulu daveti görünce dayanamadım, nasılsa kaybedecek bir şey yok, basıp gideyim dedim.

Yurtdışındaki pek çok dergide ‘Mucize terapist!’ olarak anılan Paul Emery ile tanışmamızdan itibaren, biraz da misafirliğin verdiği rahatlıkla uzun bir sohbete daldık. Henüz terapi başlamadan başlayan sohbetimizi, normalden daha uzun süren bir terapiyle sürdürdük. Paul, anlatacak çok şeyim olduğunu anlamış olmalı ki sağolsun beni hiç durdurmadı, seans süresini aşan terapiyi en ideal sonuçlarla tamamlamamızı sağladı. Peki ne yaptık?

Öncelikle bir süre, ne tür sıkıntılarınız olduğunu, nelerden kurtularak hayat kalitenizi yükseltmek istediğinizi sorguluyor Paul. Sigara alışkanlığı, strese bağlı yeme bozukluğu, yükseklik korkusu gibi aklınıza gelebilecek pek çok şeyi tek seansa yok eden QEPR için ben biraz daha geniş bir konu seçtim – bunu paylaşmayacağım ama olumlu sonuçlarını gördüğümde haberdar ederim – ve anlatmaya başladım. Beni dinledikten sonra vücudumuzdaki elektrik dengesinden yola çıkarak bir test uyguladı ve bu üstesinden gelmeyi planladığım konuyla ilgili gerçekten istekli olup olmadığımı kontrol etti. İtiraf etmeliyim, bugüne kadar bu tür bir deneyim yaşamamıştım.

Nasıl anlatabileceğimi de bilmiyorum açıkcası. Bu fiziksel testin ardından benim bu konuyla ilgili olarak doğru enerjiye sahip olduğumu söyleyerek bu enerjinin ileriki dönemlerde de doğru yönetilmesi için yapmam gereken dokunuşları anlattı. Vücudun üst bölgesinde yapılacak bu vuruşlar sayesinde bu konuyla ilgili enerjimi yönetebileceğimi anlatan Paul’un bu dokunuşları sayesinde ben daha terapi bitmeden bambaşka bir havaya bürünmüştüm. Bunu benim yazıyor olmam o kadar garip ki..

Yaşadığım şaşkınlıktan sonra gerçek dünyaya dönebilmek için Richmond Nua’nın farklı lezzetlerine bıraktım kendimi. Hem çok sağlıklı hem de çok lezzetli menülerden seçtiklerimiz beni az önce yaşadığım enerji değişiminin de etkisiyle iyice havaya sokmasın mı? Az kalsın İstanbul’a koşarak dönecektim, gerisini siz düşünün.

Sapanca gölünün kenarında muhteşem bir wellness ve spa merkezinde yaşanan bir Cumartesi kaçamağı olmanın ötesinde bir deneyim yaşadığım kesin; ancak bu terapinin neler getireceğini hep birlikte göreceğiz

Richmond Nua Wellness – SPA ve Paul Emery ile ilgili bilgi almak için buradan tık tık.

* This Saturday, I was invited to Richmond Nua Wellness – SPA in Sapanca for a very special therapy – Quantum Emotional & Physical Release (QEPR)  by a very special name – Paul Emery. Everyone who knows me knows that I am really sceptic about such therapies and stuff. However, from the very first minute we met, I could not stop talking! We had a long session, talking about what should we be ‘fixing’ and how. After testing my polarity, Paul tested if we were on the same page about my intention. Seeing that everything is in our favor, he showed me some tapping exercises that I can practice whenever I need. After this enlightening therapy, I was feeling already on the way to that ‘thing’ I desire most. Confession: I have never experienced something like this! I still do not have the right words to describe this therapy. In order to come back to reality, I tried great food and desserts of Richmond Nua- which are both healthy and delicious! Is this a day-off filled with the beauties of Richmond Nua Wellness-SPA or a life-changing experience? I’ll let you know, for sure!

If you want to check Paul Emery’s website click here. If you want to check Richmond Nua Wellness-SPA website click here.

Kadınlarda tırnaklardan makyaja, çantadan elbiseye kadar sekiyüzkırküçbinaltıyüzdoksansekiz yerde bu rengi görebilirken erkekler için işler -her zamanki gibi- biraz daha zor. Ben de madem çok fazla alternatifim yok, kocaman bir yeşille bu trendi yakalayayım dedim. Fazlasıyla dikkat çektiğini söylesem şaşırmazsınız, değil mi?

Bu arada doğumgünü kombinim de bu şekildeydi. Zaten aslında mint ile ilgili yazmak bahane, o kombini bir kere de gündüz gözüyle paylaşmak istedim

Shirt: Zara // Pants: Scotch&Soda // Loafers: Magnanni // Ring: TOPSHOP //

Socks: Scotch&Soda // Belt: Scotch&Soda // Shades: TRIWA

* This season, everyone is obsessed with mint. So I wanted to share my take on this. You know, menswear is somewhat limited compared to womenswear in terms of color and pieces; however, I wanted to slap this inequity in your face with bold mint green pants! Love.

Parti mekanı, davetliler, müzik, ikramlar derken kafa kazan gibi olacaktı ancak bu muhteşem kutlamada benim şansım bu geceyi Lidyana.com ekibi gibi heyecanlı ve çalışkan bir ekiple planlamam oldu. Hayatta cesaret edemeyeceğim bu partinin altından hep birlikte kalktık. (Kalkmışızdır umarım, ne dersiniz?)

Gecenin hazırlıklarını yaparken 25. yaşımın harikalar diyarı gibi geçmesini ümit ederek Wonderland25 adını seçtik. Bizi harikalar diyarına taşıyacak mekan bir süit oda olunca ‘Ne kadar kalabalık, o kadar eğlenceli!’ deyimini biraz zorladık sanıyorum. Bu güzel kalabalık, gece boyu sevgili Orkun Bozdemir ve Doğuş Çabakçor‘un müzikleriyle eğlendi, dans etmekten fırsat bulamadığı için şu kocaman pastayı tadamadı, içerisi yetmedi balkona taştı, balkon yetmedi jakuziye doldu, en olmadı masa tepelerinde dans etti. Bu kalabalık, o gece benimle birlikte 25′e adım attı; daha ne isterim ki?

Herkese tek tek teşekkür etmem mümkün değil, biliyorsunuz. Ancak benimle birlikte bu mutluluğa ortak olduğunuz için hepinize kocamaaaaan teşekkür ediyorum.  Ne kadar özel hissettiğimi tahmin bile edemezsiniz.

Geceden ufak ufak detaylar:

• Ne giyeceğime partiye 1 saat kala karar verdim. Eyvah! (Son dakika golü oldu ama epey beğenildi, bu kombini daha sonra yeniden paylaşacağım.)
• Gecenin DJ’lerinden Orkun Bozdemir sağolsun, benim için özel bir playlist hazırlamıştı.Bir daha kendisinden  duyamayacağımız bu seti gözüm gibi saklıyorum.
• New York, New York! Partiyi New York’taki partilere benzeten dostlar sağolsun bir nebze de olsa New York özlemi giderdik.
• Önceki ve sonraki günler yağmurluyken parti gecesi hava çok iyiydi. Hatta o kadar iyiydi ki balkondakiler güzel havayı bırakıp içeri girmeyerek benim içerideki pasta kesme tantanamı, teşekkür konuşmamı bile kaçırdılar!
• Yoğunluktan asansör bozulunca davetlileri arka kapıdan almak zorunda kaldık ama herkes o kadar tatlıydı ki bu faciayı bile sorunsuz atlattık. (En son sevgili Saba Tümer’i merdivenlerden topukluları elinde inerken gördüm. O halde bile çok tatlıydı.)
• Bir ara elektriklerimiz gitti. Ben ciddi ciddi odadan kovulacağız sandım. Çok şükür iki dakikada her şey düzeldi, eğlence kaldığı yerden devam etti.
• Gecede Lidyana Blog‘un da tanıtımı yapıldı. Benim doğumgünümle harikalar diyarına girmenin yanı sıra bir de birbirinden güzel ürünlerle aksesuarların harikalar diyarına adım atmış olduk.
• Gecenin sonlarına doğru iyiden iyiye diskoya bağlanmıştı her şey. Eh, eğlence dediğin böyle biter!
• Tabi odanın böyle kalabalık bir partiden sonraki halini yazmıyorum bile. Siz anladınız.
• Fotoğraflardan -en eli yüzü düzgün olanlar- burada.

* I had the best birthday ever! Wonderland25 – the party for my 25th birthday was held in W Hotel Istanbul, made my friends dance all night long and have great fun altogether! There were many bloggers, fashion enthusiastics, business people and of course celebrities! Thnak you all for joining us at Wonderland25.