Türk’ün ateşle imtihanı gibi bir şeydi sanırım bu benim için!

Karamürsel’de (little town that I am stuck in!) bir spor merkezi olduğunu keşfettiğimde öncelikle bir teknik gezi yapmaya karar verdim! Tabi alışkınız  fabrika teknik gezilerine falan..

İki üç gün önce gidip gördüm mekanı, aletler gayet güzel, ortam da iyi.. Dedim neden olmasın Koray Caner?! Zaten hala işin gücün yok, işsizler ordusunda bir nefersin! Evde üzerine oturup büyüteceğine kaldır da popoyu koş spor merkezine!

Sanırım iki saatten fazla süren bu ilk günde kendimi Sports International’da falan hissettiğimi düşündü insanlar. Böyle bi özen bi özen ki sormayın! Havlumla geziyorum içeride, hijyen tavanda!

Salonun sahibi diyebileceğimiz birisi var ortamda, sürekli birşeyler sormamdan sıkılan.. Sağolsun bana hangi alette ne kadar ne yapmam gerektiğini anlatıyor, iyi, hoş.. Ama sanırım benim beklentilerim epey epey farklıydı.. Yani “kaç gün geleyim, ne kadar yapayım, ne yiyip ne içeyim” modunda takılıyorum ben, adam bana “bundan 3 set yap yorulunca bırak” diyip kaçıveriyor falan.. Çok şükür ki daha iyi bir eğitmen var ortamda, benim taa çocukluk arkadaşım Baran.

O tabi böyle günde 3-4 saat geçiriyormuş, bionic-man olma yolunda ilerliyor, ama sağolsun yanlışlarımı düzeltti, epey yardımı dokundu ilk günden..

Bindiğim bisiklet 15 dakika sonunda bana 200 cal – 5.6 km diyiverince bi hoşnutluk olmadı değil bünyede. Tam da Eye of the Tiger moduna girmişken o ölümcül kol kanat bilmem ne çalışma aletleriyle karşılaştım işte!

Zor dostum, çok zor! Gerçekten, insan çok zorlanıyor ilk başta!

Ama işte biraz toparlanabilme ihtimali insana bu zorlukları aşmakta bire bir!

Haftada üç gün alet, bi iki gün ekstra da kardiyo için gitmeyi planlıyorum şu anda ama bakalım kazın ayağı gerçekten de öyle olacak mı?!

Unutmadan, salonda sanırım tek bir CD hazırlanmış, içinde Demet Akalın’dan Deniz Seki’ye garip bir karmaşa olan. Eğer kafalayabilirsem yarın öbür gün oradan Beyoncé, Madonna veya Lady GaGa şarkıları yükselebilir!